باز خواهم رفت
کوچه تنهایی نم نمک می بارد پیرمردی خم شد شاپرک ها روی گل
آن خیابان خالیست بر سر گلبرگ ها گفت من هم بادم من چه میدانم که
مردمانی خسته باران رحمت می وزم می بالم چیست؟
همه از جان شسته و تورا می خواند عمر من خواهد رفت راز باران زیر ابر
یک چراغی خاموش تا تنی تازه کنی مثل باد می گذرم من چه میدانم
پیرمردی رفته آن گل خسته زجان یک زنی آمد و گفت اگر ابری شود؟
و در آن دور دست ها گرد بادی آمد من چه میدانم ز رقص آسمان آبی
یک زنی بنشسته یک دلی می شکند
من فقط میدانم
زندگی خواهد رفت
لحظه ها را دریاب
عمر هم می گذرد
زندگی باید کرد....
نمي دانم كه مي داني، كه انسان بودن و ماندن چه دشوار است، چه زجري مي كشد آن كس كه انسان است و از احساس سرشار است