بارها فرو ريخت و ايستاد...

و ايستاده روزي ده بار فرو رفت در باتلاق واقعيت ها...

و ايستاده مرد...

و مرده راه رفت...

و مرده خنديد...

ولي لعنتي هيچ گاه مرده خاك نشد

دلم

براي ديدنت گريست

بگذار بگريد

تا بداند

هر آنچه خواست

هميشه نيست

من خيلي خستم

باور كن خيلي

و حال خودمم ندارم

و سرم انگار يه تيكه ي اضافي بزرگ توي وجودمه

و تازگيا خوب ميخوابم

خيلي خوب

خيلي خيلي خيلي خوب

اونقدر خوب كه نصف روز و تمام شبو خوابم

اگه جسمم باهام ميومد كه ديگه معركه ميشد

آنكه باورت دارد

يك قدم جلو تر از كسي است كه

دوستت دارد

 

گاهی...

 گاهی دلت بهانه هایی می گیرد؛

که خودت انگشت به دهان می مانی...

گاهی دلتنگی هایی داری؛

که فقط باید فریادشان بزنی..

اما سکوت می کنی ...

گاهی پشیمانی از کرده و ناکرده ات...

گاهی دلت نمی خواهد دیروز را به یاد بیاوری؛

انگیزه ای برای فردا نداری؛

و حال هم که...

 

گاهی فقط دلت میخواهد؛

زانو هایت را تنگ در آغوش بگیری؛

و گوشه ای گوشه ترین گوشه ای...! که

می شناسی بنشینی و "فقط" نگاه کنی...

گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود...

گاهی دلگیری...

شاید از خودت...

و شاید...

از آدم هــآ بگــذر !

دلـَـت را گنده تــَر کن

شــآد باش کــه چیزی کم نگذاشتـه ای

و بدهکــارِ خودت و خدایتــ نیستی . .

در بےکران زندگے دو چیز افسونم مےکند؛

اول آبے آسمان کہ مےبینم و مے دانم نیست،

و دوم خدایے کہ نمے بینم و مےدانم هست ...

دکتر شریعتی

 

یه دیــــــــــــــواره، یه دیــــــــــــــــواره  

که یه عمر آزگــــــــــــــاره

اونورش همیشه بن‌بســــــــــــــــــــت

 
 اینورش هیــــــــــــــــچی‌ نداره...

و سکوت می کنیم

هم من ، هم تو ! اصلا بیا

یک خط زیر قانون خط های موازی بنویسیم

دو خط موازی هیچوقت به هم نمی رسند

اما این دلیل نمی شود همدیگر را دوست نداشته باشند ...

هیچوقت تو زندگیم به این اندازه تنها نشده بودم

چوب اعتمادمو خوردم

خیلی خورد شدم

چقدر سخته که احساس کنی حتی دیده نمیشی

چه راحت ادما از کنار همه چی میگذرن

چه راحت شخصیت همو خورد میکنن

چطوری باور کنم

هیچ جای باورم این جا نمیگیره...

خدایا کاش فراموشی بگیرم

کاش کور بشم و این فاصله رو نبیم

کاش کر بشمو صدای این سکوتو نشنوم

صدای شکستن خودمو

کاش سنگ بشمو حس نکنم

دست بزن ندارم اما باید این قلب لعنتیو یه تنبیه

اساسی بکنم.....

به کسانی که پشت سرتان حرف می زنند بی اعتنا باشيد ،

آنها به همان جا تعلق دارند 

دقيقا " پشت سرتان "

چو کس با زبان دلم آشنا نیست

چه بهتر که از شکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست همدرد ،

چه بهتر که از یاد یاران فراموش باشم

جاده های بی پایان را دوست دارم

دوست دارم باغ های بزرگ را

رودخانه های خروشان را

من تمام فیلم هایی را

که در آنها

زندانیان موفق به فرار می شوند

دوست دارم!

دلتنگ رهایی ام

دلتنگ نوشیدن خورشید

بوسیدن خاک

لمس آب.

درمن  یک محکوم به حبس ابد

پیر و خمیده

با ذره بینی در دست

نقشه های فرار را مرور می کند!

مــــــــــرا اینگـــونه بـر ذهنـــت


تصـــور کــــن :



کمــــی خستـــه



کمـــــــی تنهـــــــــــا

کمــــــــی از یادهـــــــا رفتــه......

حـقـیـقـت دارد !

کافـی سـت چــمـدان هــایــت را ببــندی

تــا حــاضـر شــونــد ، هـمه

بـــرای ِ از یـــاد بــُـردنــت !

آنـکه بــیشتـر دوستـت میــدارد ، زودتــــر !!