آرام مــی خــوابـــم امــشـــب
و شــــاید این خــواب مــرگ باشــد
دیگـــر مـــرا هـــیچ تــــرسی از مـــرگ نیســـت
چـــرا كه برمـــلا كــــردم تــمام دلــدادگـــیام رابـــرایـــت
امـــــا
ای "تــ ـ ــو" یـــادت باشــد
گـاهـی اندكی كــنار آمدن با كـسی كه تمـام زندگــیش هســتـی
می آیی . . . می روی . . . و فقط یک سلام . . .
و گاهی یک خداحافظی . . . نه . . . این انصاف نیست . . .
من و یک دنیا عشق . . . تو و یک دنیا بی تفاوتی . . . !
"آینده"
ممکن است هرگز وجود نداشته باشد.
لحظه "حال" را دریاب
چون تنها فرصتی است که برای رسیدگی و مراقبت از عزیزانت داری.
در میان من و تو فاصله هاست.
گاه می اندیشم ،
می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری
آرزویی بکن ...گوش های خدا پر از آرزوست
و دستهایش پر از معجزه..آرزویی بکن ...
شاید کوچکترین معجزه اش
بزرگترین آرزوی تو باشد....
که اگر خودش بفهمد ...
از نبودنش خجالت میکشد .!.!.!
باز هم صدای آدمکی چوبی را می شنوم که فریادکشان می گوید:
من اینجا هستم!لطفا مرا جدی بگیرید
این آرامش ظاهرم
گمراهت نکند ...
در درون خانه به دوشم
میـدونی بن بسـتــــــ| زنـدگی کـجـاست ؟؟؟
جــایــی کـه ...
نـه حـــق خــواسـتن داری
نـه تــوانــایـی فـــرامــوش کـــردن
عاشق آن روز هایی هستم
که مــــــــــهربان مــــیشوی
حـــــتی اگر نفهمم چـــــــرا ...!
چقدر زیباست کسی را دوست بداریم
نـــــــــه برای نیاز...
نه از روی اجــــبار...
نه از روی تنـهایی...
فقــــط برای اینکه...
"ارزش دوس داشــــــــــــــــــــــتن داره"
دیگر تـــــــ♥ــــــو را آرزو نخواهم کرد ...
تو را زمــــــــــانی خواهم پذیرفت
کــه با دل خــــــــــــــــود بیایــی
نــــــــــــه آرزوی مــــــــــــــــن ...
ســـخت استــــــ ...
دوست داشتن کسی که...
اوایــــــل طــــــور دیــــــگری بــــــود...
چه حس بدیست
با تمام احساســــــــت
به دیــــدن کســــــــی بروی ...
که می دانــــی خواهد گفــــــــت
دوســــــــــــــــــــــــــــتت نـــــــــــــــــــدارم...
در زندگی برای هر آدمی
از یک روز...
از یک جا...
از یک نفر...
به بعد دیگر هیچ چیز مثل قبل نیست
بگو تو هم دلـــــ♥ــــت تنگ است مثل من،
باور کن بعضی حــــــــــــــرف ها را باید زد،
حتی اگر تــــــــــــــــــــکراری باشند ..... !
اگر میدانی در دنیا کسی هست که با دیدنش
رنگ رخســارت تغیـــیر میکنــد،
و صــدای قــلبـت اَبرویــت رابه تــاراج میبــرد،
مــهـم نیــست که او مـال تــو بــاشــد
مــهــم این است که فـــقــط بــــاشـد،
زِندگی کــند،
لــذت ببرد و نــفــس بـــکشـد.....
من در میان مردمی هستم
که باورشان نمیشود تنهایم
می گویند خوش بحالت که خوشحالی
نمیدانند دلیل شاد بودنم باج به آنهاست
برای دوست داشتن من
خـدایـــــا
یـه خــواهــش
مارو باکسایی که دوسشون داریم
امتحـــــان نـــــکن
كسی كه به امید شانس نشسته باشد، سالها قبل مرده است
نمي دانم كه مي داني، كه انسان بودن و ماندن چه دشوار است، چه زجري مي كشد آن كس كه انسان است و از احساس سرشار است
